برون کشید ز پیچاک ہست و بود مراچہ عقدہ ہا کہ مقام رضا گشود مرا

From life and being’s twisted skein. Let me be free;In resignation is to gain. True liberty.

تپید عشق و درین کشت نا بسامانیہزار دانہ فرو کرد تا درود مرا

Love quivered, and within this field. Of barren springSprinkled a thousand seeds, to yield. My harvesting.

ندانم اینکہ نگاہش چہ دید در خاکمنفس نفس بہ عیار زمانہ سود مرا

Indeed I know not what his glance. Viewed in my clayUpon the stone of time and chance. Me to assay.

جہانی از خس و خاشاک در میان انداختشرارۂ دلکی داد و آزمود مرا

With stubble and with straw he eame. A world to found,Then gave to me a heart of flame. To prove me sound.

پیالہ گیرز دستم کہ رفت کار از دستکرشمہ بازی ساقی ز من ربود مرا

O take the goblet from my hand, For hope is past;The saqi played at glances, and, My heart was lost.