می دیرینہ و معشوق جوان چیزی نیستپیش صاحب نظران حور و جنان چیزی نیست

The young beloved, the ancient wine, The maids of Paradise,These joys men reckon rare and fine. Charm not the truly wise.

ہرچہ از محکم و پایندہ شناسی گذردکوہ و صحرا و بر و بحر و کران چیزی نیست

Whate’er eternal thou dost deem, Mountain, and sea, and shore,Land, plain, whate’er assured doth seem, These pass, and are no more.

دانش مغربیان فلسفۂ مشرقیانہمہ بتخانہ و در طوف بتان چیزی نیست

The learning of the Westerner, The East’s philosophy,All is an idol-house of prayer– And idols nothing be!

از خود اندیش و ازین بادیہ ترسان مگذرکہ تو ہستی و وجود دو جہان چیزی نیست

Cross not this desert terrified; Fix on thy self thy thought;Thou only art, and all beside, Yea, all the world, is naught!

در طریقی کہ بنوک مژہ کاویدم منمنزل و قافلہ و ریگ روان چیزی نیست

Upon this way mine eyelashes. Have quarried out of stone,Nor stage nor caravan there is, And shifting sands are none.