تربت آن خسرو روشن ضمیراز ضمیرش ملتی صورت پذیر

The grave of that enlightened kingfrom whose self a nation arose;

گنبد او را حرم داند سپہربا فروغ از طوف او سیمای مہر

its dome is regarded as a sanctuary by the sky,# translation missing

مثل فاتح آن امیر صف شکنسکہ ئی زد ھم بہ اقلیم سخن

like Fateh, conquerer of Constantinople,this stalwart fighter struck coins in the realm of poetry even;

ملتی را داد ذوق جستجوقدسیان تسبیح خوان بر خاک او

(missing) He gave the nation a love for the search (of truth)angels invoke blessings on his grave.

از دل و دست گہر ریزی کہ داشتسلطنت ہا برد و بی پروا گذاشت

By the munificent heart and pearl-scattering hand he had,he acquired realms and gave them away without taking any thought.

نکتہ سنج و عارف و شمشیر زنروح پاکش با من آمد در سخن

A connoisseur, a seer and wielder of the sword,his soul fell into talk with me.

گفت می دانم مقام تو کجاستنغمۂ تو خاکیان را کیمیاست

He said: I know where you stand,your song is alchemy for denizens of the earth.

خشت و سنگ از فیض تو دارای دلروشن از گفتار تو سینای دل

Stocks and stones acquire a heart from your bounty,the Sinai of the heart is bright with your speech.

پیش ما ای آشنای کوی دوستیک نفس بنشین کہ داری بوی دوست

O you knower of the Friend’s street, come to me,and stay awhile, for you bear the smell of the beloved.

ایخوش آن کو از خودی آئینہ ساختوندر آن آئینہ عالم را شناخت

Happy he who made the self his mirrorand in that recognised the universe

پیر گردید این زمین و این سپہرماہ کور از کور چشمیہای مہر

This earth and the sky have grown old,the moon has become blind because of the indifference of the sun.

گرمی ہنگامہ ئی می بایدشتا نخستین رنگ و بو باز آیدش

There is need of the heat of commotion nowso that the pristine hue and scent should come back.

بندۂ مؤمن سرافیلی کندبانگ او ہر کہنہ را برہم زند

A true believer acts like Israfilwhose trumpet shatters every thing old.

ای ترا حق داد جان ناشکیبتو ز سر ملک و دین داری نصیب

O you whom God has granted a restless spirit,you know the secrets of rulership and Faith,

فاش گو با پور نادر فاش گویباطن خود را بہ ظاہر فاش گوی

tell, O tell the son of Nadir patently;disclose what is in your mind to Zahir unreservedly.