من بندۂ آزادم عشق است امام منعشق است امام من عقل است غلام من
I am a slave set free, And Love still leadeth me;Love is my leader still, Mind bows to do my will.
ہنگامۂ این محفل از گردش جام مناین کوکب شام من این ماہ تمام من
The tumult flareth up. Out of my circling cup;This is my evening star, My full moon, flaming far.
جان در عدم آسودۂ بی ذوق تمنا بودمستانہ نوا ہا زد در حلقہ دام من
The spirit slept at rest, Desire stirred not the breast,Then struck a drunken air. Caught in my circling snare.
ای عالم رنگ و بو این صحبت ما تا چندمرگست دوام تو عشق است دوام من
O world of scent and hue, How long shall we so do?Death thy survival proves. My living all is Love’s.
پیدا بہ ضمیرم او پنہان بہ ضمیرم اواین است مقام او دریاب مقام من
The One my thought reveals, The One my thought conceals;Here is His dwelling-place– Behold my lofty grace!
From Zabur-e-Ajam (1927) by Allama Muhammad Iqbal · verified text, Iqbal Academy Pakistan
