از داغ فراق او در دل چمنی دارمای لالۂ صحرائی با تو سخنی دارم

This brand of grief, His love apart, Hath sown a garden in my heart;O desert-flame anemone, I have a word to say to thee!

این آہ جگر سوزی در خلوت صحرا بہلیکن چکنم کاری با انجمنی دارم

Best in the wilderness, alone, To breathe the soul-consuming groan;Yet what can I, condemned for good. To wrestle with the multitude?