این جہان چیست صنم خانۂ پندار من استجلوۂ او گرو دیدۂ بیدار من است

What is the world? The temple of my thought,The seen projection of my wakeful eye;

ہمہ آفاق کہ گیرم بہ نگاہی او راحلقہ ئی ہست کہ از گردش پرگار من است

Its far horizons, instant to espy,A circle by my spinning compass wrought.

ہستی و نیستی از دیدن و نا دیدن منچہ زمان و چہ مکان شوخی افکار من است

As I behold, or not, is aught, or naught;Time, space, within my mind audacious lie,

از فسون کاری دل سیر و سکون غیب و حضوراینکہ غماز و گشایندہ اسرار من است

Movement, repose, are my heart’s wizardryWhereby are secrets known, and mysteries taught.

آن جہانی کہ درو کاشتہ را می دروندنور و نارش ھمہ از سبحہ و زنار من است

That other world, where reaped is all our sown,Its light and fire are of my rosary made;

ساز تقدیرم و صد نغمۂ پنہان دارمہر کجا زخمۂ اندیشہ رسد تار من است

I am fate’s instrument, whose antiphonResponds to every string thought ever played,

ای من از فیض تو پایندہ نشان تو کجاستاین دو گیتی اثر ماست جہان تو کجاست

Where is thy sign? In thee my life is stayed;Where is thy world? These twain are mine alone.