شریک درد و سوز لالہ بودمضمیر زندگے را وا نمودم

I have shared the poppy’s flame and pain,To conscience of life I woke up again.

ندانم با کہ گفتم نکتۂ شوقکہ تنہا بودم و تنہا سرودم

I know not whom I taught a zealous tone ,As I was alone, and harping alone.