آسمان شق گشت و حوری پاک زادپردہ را از چہرہ خود بر گشاد
در جبینش نار و نور لایزالدر دو چشم او سرور لایزال
حلہ ئی در بر سبکتر از سحابتار و پودش از رگ برگ گلاب
با چنین خوبی نصبیش طوق و بندبر لب او نالہ ہای درد مند
گفت رومی ’’روح ہند است این نگراز فغانش سوزہا اندر نگر‘‘
From Javed Nama (1932) by Allama Muhammad Iqbal · verified text, Iqbal Academy Pakistan