خوشتر ز ہزار پارسائیگامی بہ طریق آشنائی

One step on friendship’s road. Fairer I seeThan the moat pressing load. Of piety.

در سینۂ من دمی بیاسایاز محنت و کلفت خدائی

Take for thy rest awhile. This heart of mineAnd lay aside thy toil. And task divine.

ما را ز مقام ما خبر کنمائیم کجا و تو کجائی

O come; and tidings bring. How stands my heart,Where I am wandering, And where thou art.

آن چشمک محرمانہ یاد آرتا کی بہ تغافل آزمائی

Recall those glances pure. Of love intenseHow long must I endure. Indifference?

دی ماہ تمام گفت با مندر ساز بہ داغ نارسائی

Last night the burning moon. Did me address:‘Accept the anguish, son, Of unaccess.’

خوش گفت ولی حرام کردنددر مذہب عاشقان جدائی

Fair spake she; but, ah yes, My creed of loveTo live in loneliness. Doth not approve.

پیش تو نھادہ ام دل خویششاید کہ تو این گرہ گشائی

Before thee I have laid. This heart of mine;Raply the twist thread. Thou canst untwine.