بباد صبحدم شبنم بنالیدکہ دارم از تو امید نگاہی

To the morning breeze’ weep’d the dew’ in trance,I cherish from thee a favour of glance.

دلم افسردہ شد از صحبت گلچنان بگذر کہ ریزم بر گیاہی

I have fostered gloom from the Rose,’ alas!Thus pass in a way that I fall on grass.