ہمچنان دیدم فن صورت گرینی براہیمی درو نی آزری

Similar is the case of Painting,It shows the stamp neither of Abraham nor of Adhar.

’’راہبی در حلقۂ دام ہوسدلبری با طایری اندر قفس

"A monk entrapped in the snare of baser passion;A beloved with a bird in a cage;

خسروی پیش فقیری خرقہ پوشمرد کوہستانیی ہیزم بدوش

A king (sitting) before a Khirqah -clad dervish;A. highlander with a bundle of wood on shoulders;

نازنینی در رہ بتخانہ ئیجوگئی در خلوت ویرانہ ئی

A beautiful maiden on way to the temple;A hermit sitting in the solitude of his cell,

پیرکی از درد پیری داغ داغآنکہ اندر دست او گل شد چراغ

A puny old man crushed -under the burden of old ageIn whose hands the flame (of life) has gone out;

مطربی از نغمۂ بیگانہ مستبلبلی نالید و تار او گسست

A musician lost in a strange and alien song,A nightingale bewailed and his string broke;

نوجوانے از نگاہی خوردہ تیرکودکے بر گردن بابای پیر‘‘

A youth torn by the arrows of beloved's glance;A child on the neck of his aged grandfather."

می چکد از خامہ ہا مضمون موتہر کجا افسانہ و افسون موت

From the pep flow nothing but discourses of death,Everywhere there is the story and spell of death.

علم حاضر پیش آفل در سجودشک بیفزود و یقین از دل ربود

The modern science prostrates before the evanescent,It increases doubt and removes faith from the heart.

بی یقین را لذت تحقیق نیستبی یقین را قوت تخلیق نیست

A man without faith has no taste for search of truth;He has no capacity to create.

بی یقین را رعشہ ہا اندر دل استنقش نو آوردن او را مشکل است

His heart is ever-wavering,It is difficult for him to bring forth new forms.

از خودی دور است و رنجور است و بسرہبر او ذوق جمہور است و بس

He is far removed from the self and is sick at heart,He is led by the vulgar taste of the masses.

حسن را دریوزہ از فطرت کندرہزن و راہ تہی دستی زند

He begs beauty from external nature,He is a highwayman and tries to rob the destitute.

حسن را از خود برون جستن خطاستآنچہ می بایست پیش ما کجاست

It is wrong to seek beauty outside one's self;"What ought to be" is not (lying) before us.

نقشگر خود را چو با فطرت سپردنقش او افکند و نقش خود سترد

When a painter gives himself up to Nature,He depicts Nature but loses thereby his own self.

یک زمان از خویشتن رنگی نزدبر زجاج ما گہی سنگی نزد

Not for a moment did he manifest his real own self,Nor did he ever try to break our (idols).

فطرت اندر طیلسان ہفت رنگماندہ بر قرطاس او با پای لنگ

Nature wrapped in multicoloured gownCan be seen on his canvas with a limping foot.

بی تپش پروانۂ کم سوز اوعکس فردا نیست در امروز او

His low burning moth lacks heat;His to-day is devoid of reflections of to-morrow.

از نگاہش رخنہ در افلاک نیستزانکہ اندر سینہ دل بیباک نیست

His sight cannot pierce through the skies,Because he does not possess a fearless heart.

خاکسار و بی حضور و شرمگینبی نصیب از صحبت روح الامین

He is earth rooted, without experience of ecstasy, shy,Totally devoid of contact with the world of spirit.

فکر او نادار و بی ذوق ستیزبانگ اسرافیل او بی رستخیز

His thought is hollow and he has no likings, for struggle,His Israfil-like, call does not bring about any resurrection.

خویش را آدم اگر خاکی شمردنور یزدان در ضمیر او بمرد

If man deems himself earthly,The light divine dies in his heart.

چون کلیمی شد برون از خویشتندست او تاریک و چوب او رسن

When a Moses loses hold of his own self,His hand becomes dark and his staff merely a rope.

زندگی بی قوت اعجاز نیستہر کسی دانندۂ این راز نیست

Life is nothing without the capacity for new creations,Not everybody knows this secret.

آن ہنرمندی کہ بر فطرت فزودراز خود را بر نگاہ ما گشود

The artist who adds to NatureReveals before our eyes his inner secret

گرچہ بحر او ندارد احتیاجمیرسد از جوی ما او را خراج

Although his ocean does not stand in need of anything,Yet our rivulets do contribute to it.

چین رباید از بساط روزگارہر نگاہ از دست او گیرد عیار

He transforms the old values of lifeHis art establishes the true standard of beauty.

حور او از حور جنت خوشتر استمنکر لات و مناتش کافر است

His houri is more charming than the houri of paradise,He who does not believe in his Lat and Manat is an infidel.

آفریند کائنات دیگریقلب را بخشد حیات دیگری

He creates a new universeAnd gives a new life to the heart.

بحر و موج خویش را بر خود زندپیش ما موجش گہر می افکند

He is an ocean and lets his waves strike against. HimselfThese waves scatter pearls before us,

زان فراوانی کہ اندر جان اوستہر تہی را پر نمودن شأن اوست

With that fullness which characterises his soul,He strives to nourish the impoverished.

فطرت پاکش عیار خوب و زشتصنعتش آئینہ دار خوب و زشت

His pure nature is the norm of the right and the wrong,His art reflects both the ugly and the beautiful.

عین ابراھیم و عین آزر استدست او ہم بت شکن ہم بتگر است

He is the very essence of Abraham and Adhar,His hands make as well as break idols.

ہر بنای کہنہ را بر می کندجملہ موجودات را سوہان زند

He uproots all old foundationsAnd polishes all creation.

در غلامی تن ز جان گردد تہیاز تن بی جان چہ امید بہی

In servitude body is deprived of soul;What good can be expected of a soulless body?

ذوق ایجاد و نمود از دل رودآدمی از خویشتن غافل رود

Such a person loses all taste for creative workAnd forgets his own self.

جبرئیلی را اگر سازی غلامبر فتد از گنبد آئینہ فام

If you make Gabriel a slaveHe would of necessity fall down from his lofty celestial sphere.

کیش او تقلید و کارش آزری ستندرت اندر مذہب او کافری ست

His creed is blind imitation and all his activity is centred in idol-making;"Newness" is an infidelity in his religion.

تازگیہا وہم و شک افزایدشکہنہ و فرسودہ خوش می آیدش

New things increase his doubts and misgivings;He is pleased with everything old and decayed.

چشم او بر رفتہ از آیندہ کورچون مجاور رزق او از خاک گور

He always looks to the past and is blind to the future,Like an attendant (of a tomb) he seeks his living from the grave.

گر ہنر این است مرگ آرزوستاندرونش زشت و بیرونش نکوست

If this is skill, then it is death of ambition,His inside is dark though his outside is beautiful.

طایر دانا نمیگردد اسیرگرچہ باشد دامی از تار حریر

A wise bird is never entrappedThough the net be of silken thread.