تو ہم آن می بگیر از ساغر دوستکہ باشی تا ابد اندر بر دوست

You too take the wine from friend’s cup warm,To be for ever in the friend’s arm.

سجودی نیست ای عبدالعزیز اینبروبم از مژہ خاک در دوست

No bows are these O, ‘Aziz of Arab land’,From eyelash I’m dusting my friend’s door sand,