کہ شد بر سر وحدت واقف آخر؟شناسای چہ آمدعارف آخر؟

Who at last became familiar with the secret of unityWho is the wise man that is a gnostic?

تہ گردون مقام دلپذیر استو لیکن مہر و ماہش زود میر است

The world beneath the sky is a charming place,But its sun and moon are prone to decay.

بدوش شام نعش آفتابیکواکب را کفن از ماہتابی

The corpse of the sun is carried on the shoulders of the evening,The stars vanish when the moon appears.

پرد کہسار چون ریگ روانیدگرگون مے شود دریا بآنی

The mountain flies like the moving sand,The river changes in a moment.

گلان را در کمین باد خزان استمتاع کاروان از بیم جان است

Autumn lies in ambush against. the flowers,The merchandise of the caravan is the fear (of loss) of life.

ز شبنم لالہ را گوھر نمانددمی ماند دمے دیگر نماند

The tulip does not retain its beauty through dew,If it retains it for a while, it loses it the next moment.

نوا نشنیدہ در چنگی بمیردشرر ناجستہ در سنگی بمیرد

The sound dies in the harp without being produced,The flame dies in the stone without manifesting itself.

مپرس از من ز عالمگیری مرگمن و تو از نفس زنجیری مرگ

Don't ask me about the universality of death,You and I are tied by our breaths to the chain of death.

فنا را بادۂ ھر جام کردندچہ بیدردانہ او را عام کردند

Death is destined to be the wine of every cup,How ruthlessly has it been made common!

تماشا گاہ مرگ ناگہان راجہان ماہ و انجم نام کردند

The arena of sudden deathHas been called the world of moon and stars.

اگر یک زرہ اش خوی رم آموختبہ افسون نگاہے رام کردند

If any particle of it learnt to fly,It was brought under control by the spell of sight.

قرار از ما چہ میجوئی کہ ما رااسیر گردش ایام کردند

Why do you seek rest for us?We are Tied to the revolutions of the days.

خودی در سینۂ چاکی نگہدارازین کوکب چراغ شام کردند

Be careful of the ego within your heart,From this star, the night was illumined.

جہان یکسر مقام آفلین استدرین غربت سرا عرفان ہمین است

The world is absolutely a place of decay,This is the gnosis in this strange land.

دل ما در تلاش باطلی نیستنصیب ما غم بی حاصلی نیست

Our heart is not seeking anything futile,Our lot is not fruitless grief.

نگہ دارند اینجا آرزو راسرور ذوق و شوق جستجو را

Desire is looked after here,And also the intoxication of the yearning of search.

خودی را لازوالی میتوان کردفراقی را وصالی میتوان کرد

Ego can be made immortal;Separation can be changed into union.

چراغی از دم گرمی توان سوختبہ سوزن چاک گردون میتوان دوخت

A lamp can be lit by our hot breath,Crack in the sky can be sewn by a needle.

خدای زندہ بی ذوق سخن نیستتجلی ہای او بی انجمن نیست

The Living God is not without a taste for beauty,His manifestations are not without society.

کہ برق جلوۂ او بر جگر زد؟کہ خورد آن بادہ و ساغر بسر زد

Who cast the lightning of His Grace on the heart?Who drank that wine and struck the cup on the head?

عیار حسن و خوبی از دل کیست؟مہ او در طواف منزل کیست؟

Whose heart is the criterion of beauty and good?Whose house is it round which His moon revolves?

’’الست‘‘ از خلوت نازی کہ برخاست’’بلی‘‘ از پردۂ سازی کہ برخاست

From whose privacy the cry of "Am I not your Lord" arose?From whose musical strings the answer of "Yes" appeared?

چہ آتش عشق در خاکی بر افروختہزاران پردہ یک آواز ما سوخت

What a fire Love kindled in this handful of dustOne cry from us burnt down thousands of veils.

اگر مائیم گردان جام ساقی استبہ بزمش گرمی ہنگامہ باقی است

It is only our presence that keeps the cup of the Saqi in motionAnd maintain liveliness in His society.

مرا دل سوخت بر تنہائی اوکنم سامان بزم آرائی او

My heart burns on the loneliness of God!In order, therefore, to maintain intact His Ego Society

مثال دانہ می کارم خودی رابرای او نگھدارم خودی را

I saw in my dust the seed of selfhood,And keep a constant vigil over my "I"