آنچنان قطع اخوت کردہ اندبر وطن تعمیر ملت کردہ اند

تا وطن را شمع محفل ساختندنوع انسان را قبائل ساختند

جنتی جستند در بئس القرارتا ’’احلوا قومہم دار البوار‘‘

این شجر جنت ز عالم بردہ استتلخی پیکار بار آوردہ است

مردمی اندر جہان افسانہ شدآدمی از آدمی بیگانہ شد

روح از تن رفت و ہفت اندام ماندآدمیت گم شد و اقوام ماند

تا سیاست مسند مذہب گرفتاین شجر در گلشن مغرب گرفت

قصہ ی دین مسیحائی فسردشعلہ ی شمع کلیسائی فسرد

اسقف از بی طاقتی در ماندہ ئیمہرہ ہا از کف برون افشاندہ ئی

قوم عیسی بر کلیسا پازدہنقد آئین چلیپا وازدہ

دہریت چون جامہ ی مذہب دریدمرسلی از حضرت شیطان رسید

آن فلارنساوی باطل پرستسرمہ ی او دیدہ ی مردم شکست

نسخہ ئی بہر شہنشاہان نوشتدر گل ما دانہ ی پیکار کشت

فطرت او سوی ظلمت بردہ رختحق ز تیغ خامہ ی او لخت لخت

بتگری مانند آزر پیشہ اشبست نقش تازہ ئی اندیشہ اش

مملکت را دین او معبود ساختفکر او مذموم را محمود ساخت

بوسہ تا بر پای این معبود زدنقد حق را بر عیار سود زد

باطل از تعلیم او بالیدہ استحیلہ اندازی فنی گردیدہ است

طرح تدبیر زبون فرجام ریختاین خسک در جادہ ی ایام ریخت

شب بچشم اہل عالم چیدہ استمصلحت تزویر را نامیدہ است