در بہاران جوش بلبل دیدہ ئیرستخیز غنچہ و گل دیدہ ئی

چون عروسان غنچہ ہا آراستہاز زمین یک شہر انجم خاستہ

سبزہ از اشک سحر شوئیدہ ئیاز سرود آب جو خوابیدہ ئی

غنچہ ئی بر می دمد از شاخسارگیردش باد نسیم اندر کنار

غنچہ ئی از دست گلچین خون شوداز چمن مانند بو بیرون رود

بست قمری آشیان بلبل پریدقطرہ ی شبنم رسید و بو رمید

رخصت صد لالہ ی ناپایدارکم نسازد رونق فصل بہار

از زیان گنج فراوانش ہمانمحفل گلہای خندانش ہمان

فصل گل از نسترن باقی تر استاز گل و سرو و سمن باقی تر است

کان گوھر پروری گوہر گریکم نگردد از شکست گوہری

صبح از مشرق ز مغرب شام رفتجام صد روز از خم ایام رفت

بادہ ہا خوردند و صہبا باقی استدوشہا خون گشت و فردا باقی است

ہمچنان از فردہای پی سپرہست تقویم امم پایندہ تر

در سفر یار است و صحبت قائم استفرد رہ گیر است و ملت قائم است

ذات او دیگر صفاتش دیگر استسنت مرگ و حیاتش دیگر است

فرد بر می خیزد از مشت گلیقوم زاید از دل صاحب دلی

فرد پور شصت و ہفتاد است و بسقوم را صد سال مثل یک نفس

زندہ فرد از ارتباط جان و تنزندہ قوم از حفظ ناموس کہن

مرگ فرد از خشکی رود حیاتمرگ قوم از ترک مقصود حیات

گرچہ ملت ہم بمیرد مثل فرداز اجل فرمان پذیرد مثل فرد

امت مسلم ز آیات خداستاصلش از ہنگامہ ی ’’قالوا بلی‘‘ ست

از اجل این قوم بی پرواستیاستوار از ’’نحن نزلنا‘‘ستی

ذکر قائم از قیام ذاکر استاز دوام او دوام ذاکر است

تا خدا ’’ان یطفئوا‘‘ فرمودہ استاز فسردن این چراغ آسودہ است

امتی در حق پرستی کاملیامتی محبوب ہر صاحبدلی

حق برون آورد این تیغ اصیلاز نیام آرزوہای خلیل

تا صداقت زندہ گردد از دمشغیر حق سوزد ز برق پیہمش

ما کہ توحید خدارا حجتیمحافظ رمز کتاب و حکمتیم

آسمان با ما سر پیکار داشتدر بغل یک فتنہ ی تاتار داشت

بندہا از پا گشود آن فتنہ رابر سر ما آزمود آن فتنہ را

فتنہ ئی پامال راہش محشریکشتہ ی تیغ نگاہش محشری

خفتہ صد آشوب در آغوش اوصبح امروزی نزاید دوش او

سطوت مسلم بخاک و خون تپیددید بغداد آنچہ روما ہم ندید

تو مگر از چرخ کج رفتار پرسزان نو آئین کہن پندار پرس

آتش تاتاریان گلزار کیست؟شعلہ ہای او گل دستار کیست؟

زانکہ ما را فطرت ابراہیمی استہم بہ مولا نسبت ابراہیمی است

از تہ آتش بر اندازیم گلنار ھر نمرود را سازیم گل

شعلہ ہای انقلاب روزگارچون بباغ ما رسد گردد بہار

رومیان را گرم بازاری نماندآن جہانگیری، جہانداری نماند

شیشہ ی ساسانیان در خون نشسترونق خمخانہ یونان شکست

مصر ھم در امتحان ناکام مانداستخوان او تہ اھرام ماند

در جہان بانگ اذان بودست و ہستملت اسلامیان بودست و ہست

عشق آئین حیات عالم استامتزاج سالمات عالم است

عشق از سوز دل ما زندہ استاز شرار لاالہ تابندہ است

گرچہ مثل غنچہ دلگیریم ماگلستان میرد اگر میریم ما