شد اسیر مسلمی اندر نبردقائدی از قائدان یزد جرد

گبر باران دیدہ و عیار بودحیلہ جو و پرفن و مکار بود

از مقام خود خبردارش نکردہم ز نام خود خبردارش نکرد

گفت می خواہم کہ جان بخشی مراچون مسلمانان امان بخشی مرا

کرد مسلم تیغ را اندر نیامگفت خونت ریختن بر من حرام

چون درفش کاویانی چاک شدآتش اولاد ساسان خاک شد

آشکارا شد کہ جابان است اومیر سربازان ایران است او

قتل او از میر عسکر خواستنداز فریب او سخن آراستند

بوعبید آن سید فوج حجازدر وغا عزمش ز لشکر بی نیاز

گفت ای یاران مسلمانیم ماتار چنگیم و یک آہنگیم ما

نعرہ ی حیدر نوای بوذر استگرچہ از حلق بلال و قنبر است

ہر یکی از ما امین ملت استصلح وکینش، صلح وکین ملت است

ملت ار گردد اساس جان فردعہد ملت می شود پیمان فرد

گرچہ جابان دشمن ما بودہ استمسلمی او را امان بخشودہ است

خون او ای معشر خیرالانامبر دم تیغ مسلمانان حرام