مسلم چشم از جہان بر بستہ چیست؟فطرت این دل بحق پیوستہ چیست؟

لالہ ئی کو بر سر کوہی دمیدگوشۂ دامان گلچینی ندید

آتش او شعلہ ئی گیرد بہ براز نفس ہای نخستین سحر

آسمان ز آغوش خود نگذاردشکوکب واماندہ ئی پنداردش

بوسدش اول شعاع آفتابشبنم از چشمش بشوید گرد خواب

رشتۂ ئی با لم یکن باید قویتا تو در اقوام بی ہمتا شوی

آنکہ ذاتش واحد است و لاشریکبندہ اش ہم در نسازد با شریک

مؤمن بالای ھر بالاتریغیرت او بر نتابد ہمسری

خرقۂ ’’لا تحزنوا‘‘ اندر برش’’انتم الاعلون‘‘ تاجی بر سرش

می کشد بار دو عالم دوش اوبحر و بر پروردۂ آغوش او

بر غو تندر مدام افکندہ گوشبرق اگر ریزد ہمی گیرد بدوش

پیش باطل تیغ و پیش حق سپرامر و نہی او عیار خیر و شر

در گرہ صد شعلہ دارد اخگرشزندگی گیرد کمال از جوہرش

در فضای این جہان ہای و ہونغمہ پیدا نیست جز تکبیر او

عفو و عدل و بذل و احسانش عظیمہم بقہر اندر مزاج او کریم

ساز او در بزم ہا خاطر نوازسوز او در رزم ہا آہن گداز

در گلستان با عنادل ہم صفیردر بیابان جرہ باز صید گیر

زیر گردون می نیاساید دلشبر فلک گیرد قرار آب و گلش

طایرش منقار بر اختر زندآنسوی این کہنہ چنبر بر زند

تو بہ پروازی پری نگشودہ ئیکرمک استی زیر خاک آسودہ ئی

خوار از مہجوری قرآن شدیشکوہ سنج گردش دوران شدی

ای چو شبنم بر زمین افتندہ ئیدر بغل داری کتاب زندہ ئی

تا کجا در خاک می گیری وطنرخت بردار و سر گردون فکن